وارونگی [بهنام بهزادی-1395] **1/2

دود و سود

وارونگي فيلم درستي است اما ناتمام و ابتر. امتياز بزرگ فيلم در صحت و معقوليت بهانه ورود به داستان اصلي اش است و نيز جا دادن آدم هايي درست و واقعي در متن اين قصه، و مشكل بزرگ آن نيمه كاره رها كردن سرنوشت همين بهانه و آدم هاي عالي است. فيلم موفق مي شود يك چالش خانوادگي را با ظرافت به مسئله اي محيطي و اجتماعي پيوند بزند (كاري كارستان در سينماي امروز ما) اما در ادامه از پس حفظ اين پيوند دوگانه بر نمي آيد و شروع به وا رفتن مي كند و دست آخر نيز گويي براي فرار (بخوانيد نجات) از گسيختگي بيشتر فيلم را ناتمام، تمام مي كند. با اين حال وارونگي در ميان انبوه رقيبان پر مدعايش، دست كم مي تواند مفتخر بماند به رعايت شأن و شرافت از تن ندادن به هر دستاويزي براي جلب توجه كاذب انبوه مخاطبان خارج از باغ اين روزها.!!!.

پ.ن: وارونگي يك امتياز مهم ديگر هم دارد و آن داشتن يك سحر دولتشاهي پوست انداخته و روان اين روزهاست.

آرش سیاوش

برچسبها: وارونگی, بهنام بهزادی, سحر دولتشاهی, نقد کوتاه, سینمای ایرام

Written By Arash Siavash at Hour 14:11 | LINK |