چهارشنبه [سـروش محمد زاده-1395] *

دعواهای دم دری

«چهارشنبه» يك فيلم دم دري است، حداكثر تا درون حياط مي رود و كنار حوض دست و رويي تازه مي كند، اما به داخل نمي رود.آنچه در چهارشنبه بيش از هر چيز جلوه مي كند تلاش فيلمساز براي به حداقل رساندن هزينه توليد آن است. تعداد بازيگران، محدوديت لوكيشن و ميرانسن هاي نداشته جمع و جور و خلاصه (يك حياط، سوپرماركت، وانتي كنار خيابان و يكي دو جاي دم دري ديگر) و بازيگراني كه مدام ديالوگ هاي تكراري به هم مي گويند و جر و بحث بي فايده مي كنند و باز به سر خط رسيده و از نو بحث و بگو مگو باز هم دم در و داخل حياط و كنار وانت و جلوي در سوپرماركت. اما بحث براي چه؟ پافشاري بر قصاص يا گذشت؟ قصاص چه كسي؟ مي فهميم نامش بيگي است و ادم كشته در يك عروسي. اما براي چه كشته؟ دعوا سر چه بوده كه كار به ادم كشي رسيده اما هنوز پيوند ازدواج برجاست!!!؟؟؟ و به هم نخورده. آن هم در قامت فرهنگ جنوب شهري و عوام گرايانه.!!! اينها سوالاتي است كه هرگز به پاسخ نمي رسند، درست مثل آدم هايي كه هرگز به نتيجه نمي رسند و دم در مي مانند.

آرش سیاوش

فیلمولوژی-آذر 95

برچسبها: چهارشنبه, سروش محمدزاده, نقد کوتاه, سینمای ایران متولد 65 [مجید توکلی-1395] *1/2...