متولد 65 [مجید توکلی-1395] *1/2

خشت خام

متولد ٦٥ فيلم درستي است اما خام و نابالغ. و شايد ترسو و بي جرأت!. هوشمندانه به سوژه تازه اش وارد مي شود و تنش مي آفريند و تا جايي موفق به تشديد آن مي شود اما يكباره از نفس مي افتد و در نيمه راه مي ماند. دليلش ابتر بودن فيلمنامه و بلاتكليفي آن است. اينكه فيلمساز جوان ما نمي داند از بحران ناشي از يك بازي كودكانه مي خواهد به كجا برسد. اصلا هدف خلق بحران است يا چيز ديگري؟ مثلا يك پند اخلاقي!!! آنچه ما در فيلم مي بينيم خيز منطقي فيلمساز به سوي تنگنايي پيش آمده از يك بازيگوشي كودكانه است. اما در ادامه نه خبري از تنگنا هست و نه بحران و فاجعه، بله فاجعه.

متولد ٦٥ مي توانست روياپردازي بچگانه زوج نوجوانش را به فاجعه اي منتهي كند كه براي بيننده بازيگوش نوعي تلنگر جدي به حساب بيايد و براي مخاطب آگاه يك خاتمه محتوم و جدي. اما فيلم با شوخي آغاز مي كند و با شوخي مضحك تري به پايان مي رسد و در اين بين تنها مي تواند مفتخر باشد به خيزي منطقي و آبرومندانه كه بسوي يك فاجعه برداشته، حال خواه آگاه و خواه ناآگاه.

آرش سیاوش

فیلمولوژی

برچسبها: متولد 65, مجید توکلی, نقد کوتاه, سینمای ایران متولد 65 [مجید توکلی-1395] *1/2...